Ο καρκίνος του πέους αποτελεί σπάνια νόσο της οποίας η συχνότητα είναι 0,1 με 0,9 περιστατικά ανά 100.000 άντρες, κυρίως στο δυτικό κόσμο. Αντίθετα σε χώρες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο και επομένως κακές συνθήκες υγιεινής  η συχνότητα εμφάνισης αγγίζει το 20% όλων των καρκίνων του άντρα.

Ο πιο σημαντικός αιτιολογικός παράγοντας για τον καρκίνο του πέους είναι ο χρόνιος ερεθισμός από το σμήγμα που παράγεται φυσιολογικά στην περιοχή. Η ύπαρξη φίμωσης αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου κι αυτό γιατί δυσχεραίνεται η απομάκρυνσή του και η σωστή υγιεινή της περιοχής.

Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV)  επίσης έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη καρκίνου του πέους και ειδικά οι υπότυποι 16 και 18.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Η υποψία της νόσου τίθεται από τον ίδιο τον ασθενή ο οποίος παρατηρεί μία ανώδυνη βλάβη στο πέος του. Η βλάβη αυτή μπορεί να είναι σαν έλκος η σαν κουνουπίδι και συνήθως δεν επουλώνεται. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του πέους αλλά με μεγαλύτερη συχνότητα στη βάλανο και στην ακροποσθία. Η εν λόγω βλάβη μπορεί να προκαλεί φαγούρα, αίσθημα καύσου ή αιμορραγία. Ο γιατρός αφού εξετάσει κλινικά τον ασθενή και εφόσον κρίνει ότι η βλάβη είναι ύποπτη, θα τον υποβάλει σε βιοψία προκειμένου να ταυτοποιηθεί η φύση της βλάβης.

ΠΟΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

 Ανάλογα με την έκταση και το στάδιο της νόσου υπάρχουν οι ακόλουθες θεραπευτικές επιλογές

  • laser
  • κρυοπηξία
  • τοπική χειρουργική αφαίρεση
  • μερική πεεκτομή
  • ολική πεεκτομή
  • εξωτερική ακτινοβολία