ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Αποτελεί το 1% των κακοήθων νεοπλασμάτων του άνδρα, εντούτοις είναι ο συχνότερος καρκίνος σε ηλικίες από 20 έως 40 έτη και αποτελεί την 3η κατά σειρά αιτία θανάτου σε αυτές τις ηλικίες. Σήμερα θεωρείται η πλέον ιάσιμη μορφή καρκίνου του ουροποιογεννητικού συστήματος.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΊ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

  • Μικρολιθίαση
  • Χορήγηση οιστρογόνων στην κύηση
  • Ιστορικό καρκίνου στον ετερόπλευρο όρχι
  • Οικογενειακό ιστορικό
  • Κρυχορχία

Επί της ουσίας μόνο η κρυψορχία αποτελεί αποδεδειγμένα αιτία ανάπτυξης καρκίνου με έως και 15 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η διάγνωση τίθεται από τον ίδιο τον ασθενή ως ψηλαφητή ανώδυνη σκληρία στον όρχι. Σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί βάρος στο ημιόσχεο ή υδροκήλη σύστοιχα. Η επιβεβαίωση της νόσου γίνεται με υπερηχογραφικό έλεγχο. Επί αμφιβολίας η μαγνητική τομογραφία οσχέου επιβεβαιώνει τη διάγνωση. Ενίοτε στη διάγνωση βοηθούν και οι καρκινικοί δείκτες ( AFP, LDH, β-hCG ). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι φυσιολογικές τιμές των δεικτών δεν αποκλείουν την ύπαρξη καρκίνου.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ριζική ορχεκτομή με υψηλή απολίνωση του σπερματικού τόνου αποτελεί την πρώτη θεραπευτική αντιμετώπιση.

  • Η περαιτέρω θεραπεία αποφασίζεται ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο του όγκου και την ύπαρξη ή μη μεταστάσεων.
  • Οι σεμινωματώδεις όγκοι γενικά έχουν καλύτερη πρόγνωση
  • Η διενέργεια ή μη συμπληρωματικής θεραπείας εξαρτάται από τον ιστολογικό τύπο και το στάδιο της νόσου και περιλαμβάνει ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία και χειρουργική εκτομή των λεμφαδένων που έχουν προσβληθεί.
  • Η πρόγνωσησε γενικές γραμμές είναι πολύ καλή και η επιβίωση στις περισσότερες περιπτώσεις ξεπερνά το 90%.